Η ΣΠΑΤΑΛΗ ΣΤΗΝ ΥΓΕΙΑ

Πολλά άρθρα βρίσκουν τελευταία το φώς της δημοσιότητος σχετικά με τις τεράστιες σπατάλες στον ευαίσθητο χώρο της Υγείας.

Πολλά από αυτά τα άρθρα ξεκινούν με την αποδοχή ότι η ξέφρενη σπατάλη με υπερτιμολογήσεις σε ιατρικές συσκευές, υλικά και φάρμακα είναι κοινό μυστικό στον ιατρικό κόσμο. Το γεγονός ότι όλοι το γνωρίζουν, και θα συμφωνούσε φαντάζομαι οποιοσδήποτε αναγνώστης, ότι όχι μόνο το γνωρίζουν, αλλά το συγκαλύπτουν και το συντηρούν, παραπέμπει σε συλλογική συνενοχή στο διαπραττόμενο έγκλημα. Επί πλέον, αναφέρεται ότι υπάρχει γενικότερη απορία, πως η διοίκηση του υπουργείου και των ταμείων αποδέχονται αυτήν την σπατάλη. Συνεπώς, και τα θεσμικά όργανα του κράτους ήταν γνώστες του εγκλήματος και φέρουν και αυτοί το βάρος της ευθύνης για το ότι είτε δεν το αντιμετώπισαν, είτε σκοπίμως αδιαφόρησαν.
Γράφουν δε τα περισσότερα ότι στον καθένα είναι γνωστή η διαφορά τιμής αλλά και πού πάει η διαφορά αυτή. Για όσους το αγνοούν, τους πληροφορώ ότι η διαφορά τιμής εμφανίζεται μεν στους ισολογισμούς των εταιρειών ως κέρδη, φορολογείται με 25%, αλλά μετά, ένα μεγάλο μέρος, αντί να ακολουθήσει την φυσική οδό προς το ταμείο του επιχειρηματία, μπαίνει σε ανάλογου μεγέθους φάκελο και καταλήγει στις τσέπες των γιατρών, ή κατατίθεται απ’ ευθείαν στους offshore λογαριασμούς τους.

Μετά από αυτά, είναι απορίας άξιον το γιατί εκτοξεύονται τα βέλη με τόση μανία αποκλειστικά κατά των εταιρειών -για να πάρουν ένα γερό μάθημα, όπως γράφεται - απαιτώντας να μην αναγνωριστεί για καμία από τις αντίστοιχες προμήθειες ούτε ένα ευρώ παραπάνω από τις τιμές πώλησης σε άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μα είναι πασίγνωστο ότι οι εν λόγω προμήθειες πραγματοποιήθηκαν έως και 5 χρόνια πριν, σε πολλές δε περιπτώσεις αμφισβητείται η νομιμότητά τους επειδή είχαν λήξει οι συμβάσεις που ήταν αποτέλεσμα καθ’ όλα νόμιμων διαδικασιών, με αποτέλεσμα σήμερα να κινδυνεύουν να μείνουν απλήρωτες. Σε ποια από τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα δεχόντουσαν οι προμηθευτές να πουλήσουν στις ίδιες τιμές που πουλούν σήμερα, αν οι διοικήσεις των νοσοκομείων τους ξεκαθάριζαν από πριν ότι κατά παράβαση της νομοθεσίας που ορίζει ότι τα νοσοκομεία οφείλουν να πληρώσουν σε συγκεκριμένο διάστημα, αυτοί θα έμεναν απλήρωτοι για 5 χρόνια; Σε ποια χώρα οι ξένοι προμηθευτές θα ανέχοντο τον εμπαιγμό και την απίστευτη εξαπάτηση την οποία υφίστανται οι έλληνες ομόλογοί τους οι οποίοι πληρώνουν χωρίς καμία καθυστέρηση τον Φ.Π.Α., τις ασφαλιστικές τους εισφορές, τους φόρους επί των κερδών που ενώ πραγματοποιούν, ποτέ δεν εισπράττουν; Η απάντηση είναι απλή και εύγλωττα την δίνουν οι ίδιες ξένες εταιρείες που επιλέγουν να αποσυρθούν από την αγορά της Ελλάδος.
Έχουμε συνηθίσει και αποδεχόμαστε πλήρως ότι το κράτος, τα νοσοκομεία και οι γιατροί έχουν απόλυτο δικαίωμα να επιλέγουν τους προμηθευτές τους αγνοώντας ότι και οι προμηθευτές έχουν εξ ίσου το δικαίωμα να επιλέγουν τους πελάτες τους. Και έτσι όπως είναι τα πράγματα οι εν λόγω προμηθευτές εν προκειμένω τους κλείνουν τις πόρτες.

Απαιτείται από πολλούς να γίνει αυστηρός λογιστικός έλεγχος στα βιβλία των προμηθευτών και τα τιμολόγια των αντιπροσώπων, των εισαγωγέων και των εμπόρων για να ανακαλυφθούν οι πηγές και οι ροές του μαύρου χρήματος που προέρχεται από τα υπερκέρδη.

Επί του προκειμένου σημειώνεται ότι όλες οι εταιρείες που δραστηριοποιούνται στον κλάδο υγείας υπόκεινται σε αυστηρούς ελέγχους τόσο από τις εφορίες όσο και από το ΣΔΟΕ και τα ποσά που πληρώνονται είναι πολλές φορές δυσανάλογα των παραπτωμάτων που διαπιστώνονται. Αυτό που δεν γινόταν μέχρι σήμερα, αλλά δυστυχώς για ορισμένους γιατρούς, έχει ήδη αρχίσει, είναι ότι τώρα αποφάσισε η πολιτεία να ανατρέξει με δικαστική συνδρομή σε λογαριασμούς γιατρών, όπου από ότι ακούγεται οι εν λόγω ροές έχουν μορφή οχετού που θα αποκαλύψει προχωρημένη σήψη στο κατά τα άλλα «ευγενές λειτούργημα» των θεραπόντων του Ασκληπιού.

Αυτές οι ροές του αποκαλούμενου «μαύρου χρήματος», οι λεγόμενες μίζες θα αναδείξουν και τους θήτες και τα θύματα και θα αναδειχθεί ποιος είναι ο υπαίτιος για τον εκμαυλισμό του ιατρικού σώματος.

Πιστεύει κανείς ότι ο μέχρι χθες άγνωστος Βρετανός υπήκοος, υπεύθυνος πωλήσεων της εταιρείας ορθοπαιδικών υλικών DePuy, ο οποίος καταδικάστηκε από δικαστήριο του Λονδίνου σε 12 μήνες φυλακή, κατάφερε να εκμαυλίσει τους διακόσιους τόσους Έλληνες ορθοπαιδικούς που συνωστίζονται στις λίστες της δικαστικής υπόθεσης, οι περισσότεροι των οποίων είναι διδάκτορες αλλά και καθηγητές, ιδίως των υψηλών βαθμίδων, παράγοντες της επιστήμης και πολυγραφότατοι φωστήρες διεθνούς φήμης στον τομέα τους; Το πιθανότερο είναι ότι μάλλον εν λόγω υπάλληλος υπέκυψε στις ορέξεις τους αφού είχαν οι ίδιοι στήσει τον ιστό τους, περνώντας τις ρυθμίσεις εκείνες που είχαν σαν αποτέλεσμα να νομιμοποιούνται οι προμήθειες με τις τεράστιες αποκλίσεις τιμών σε σχέση με την υπόλοιπη Ευρώπη, να καλύπτονται δε οι ίδιοι φαινομενικά από τις σχετικές υπουργικές αποφάσεις με τις λίστες τιμών.

Είμαι βέβαιος ότι θα συμφωνούσαν όλοι οι αναγνώστες ότι οι συγκεκριμένοι αυτοί γιατροί είναι επίορκοι και κατά συνέπεια αποβλητέοι από το ιατρικό σώμα. Θα συμφωνούσα και εγώ απολύτως, αλλά τότε πιστεύω θα δημιουργούσαμε ένα μεγαλύτερο πρόβλημα. Θα είχαμε μείνει με ελάχιστους γιατρούς, ακόμη λιγότεροι δε θα ήταν οι χειρουργοί, οι ορθοπαιδικοί και οι επεμβατικοί της καρδιολογίας.

Και συνεχίζουν οι επικριτές των εμπόρων του κλάδου να επικαλούνται την παραπληροφόρηση των γιατρών και του κοινού λέγοντας ότι η επιμόρφωση και ενημέρωση των γιατρών είναι αφημένη κατά 100% στους εμπόρους των φαρμάκων. Όμως, ας μην υποκρινόμαστε. Το διαδίκτυο περιέχει τεράστιο όγκο πληροφοριών, οι βιβλιοθήκες ξεχειλίζουν από περιοδικά και βιβλία έγκριτων συγγραφέων που εκδίδονται μετά από διαδικασία κρίσης και αποτελούν ανά πάσαν στιγμή την πιο σύγχρονη και ενημερωμένη πηγή έγκυρης επιστημονικής πληροφόρησης για κάθε ενδιαφερόμενο.

Το πανίσχυρο δίκτυο συνεχιζόμενης εκπαίδευσης το οποίο χρηματοδοτείται αποκλειστικά από την φαρμακευτική βιομηχανία και το φαρμακευτικό εμπόριο είναι ένας άλλος τομέας η ευθύνη του οποίου πέφτει στους εμπρόρους. Τα ιατρικά συνέδρια, των οποιών ους έστιν αριθμό, όντως έχουν καταντήσει επιχειρήσεις. Όχι όμως με αντικείμενο την δήθεν προβολή των εταιρειών και την προβολή κάποιων εταιρειών εις βάρος του ιατρικού κόσμου. Είναι επιχειρήσεις σκοπός πολλών εκ των οποίων, είναι να διοχετεύονται τα μαύρα χρήματα στα χέρια των γιατρών που τα οργανώνουν, η στην καλύτερη των περιπτώσεων, να διασπαθίζουν έξω από κάθε μέτρο, τεράστια ποσά για να εξυπηρετήσουν δωρεάν τις δημόσιες σχέσεις των προέδρων, προσκαλώντας τους ανά την εσπερίαν διεθνούς φήμης συναδέλφους τους με φτηνά ανταλλάγματα, μία πρόσκληση για ομιλία στο εξωτερικό, μια συμμετοχή σε συγγραφή βιβλίου, την αποδοχή δικών του ανθρώπων να εργασθούν στα κέντρα του εξωτερικού; Δεν εξυπηρετεί αυτό το σύστημα και τους απλούς συμμετέχοντες οι οποίοι με ελάχιστη δουλειά στο γόνατο θα έχουν να προσθέσουν στο βιογραφικό τους μια παρουσίαση σε κάποιο συνέδριο; Πόσοι από τους συμμετέχοντες πληρώνουν ιδίοις χρήμασι την συμμετοχή τους σε συνέδρια είτε στην Ελλάδα είτε στο εξωτερικό τα οποία ορδές ελλήνων ενισχύουν κάνοντας διακοπές συν γυναιξί και τέκνοις; Φυσικό δεν είναι να στηρίζουν τα συνέδρια οι εταιρείες αφού το κράτος παντελώς απαξιεί την δια βίου εκπαίδευση των γιατρών, και κανένα νοσοκομείο ή ακόμη και πανεπιστήμιο δεν τηρεί λογαριασμό για την κάλυψη εξόδων για να παρουσιάσει κάποιος την ερευνητική του δουλειά που θα προβάλλει κυρίων το κέντρο στο οποίο πραγματοποιήθηκε η συγκεκριμένη έρευνα; Ακόμη και Ελληνικός Οργανισμός Φαρμάκων με πρόσφατη εγκύκλιό του, όχι μόνο δεν απαγορεύει στους γιατρούς να γίνονται αποδέκτες τέτοιων προσφορών από τις εταιρείες, αλλά, αντίθετα, αναγνωρίζει επίσημα τα κονδύλια αυτά σαν έξοδα για τις εταιρείες, με την προϋπόθεση να του γίνεται αναλυτική ενημέρωση όλων των εξόδων φιλοξενίας περιλαμβανομένων των εξόδων εγγραφής, συμμετοχής, εξόδων διαμονής, διατροφής αλλά και μετακίνησης. Υποκριτικά πιστεύω, συμπληρώνει η εγκύκλιος (ΕΟΦ αρ. πρωτ. 6434/28-01-2010), ότι «το συνολικό κόστος πρέπει να είναι εύλογο ως προς το επίπεδο και το κόστος και να μην υπερβαίνει το ποσό που ο μέσος όρος των συμμετεχόντων ιατρών θα ήταν αναμενόμενο να καταβάλει εξ ιδίων». Αυτή και μόνον η αποστροφή του επίσημου οργάνου το οποίο έχει επωμιστεί να διαλευκάνει τις λεγόμενες εκδηλώσεις ιατρικής ενημέρωσης αποδεικνύει το πόσο τυφλή και υποκριτική είναι η ηγεσία του υπουργείου υγείας. Στις χώρες τις Ευρώπης, που κάθε τόσο η ίδια μας παραπέμπει, έχει απαγορεύσει κάθε τέτοιου είδους οικονομική συναλλαγή με εταιρείες, ενώ όλα τα υγειονομικά και εκπαιδευτικά ιδρύματα θεωρούν τιμή τους να καλύψουν τα έξοδα των εργαζομένων τους, αφού τιμή ποιούν στα ίδια οποιαδήποτε επιστημονική δουλειά έχει πραγματοποιηθεί στο όνομά τους.